\
آیکون منو
كوچك يا بزرگ كردن بخش :.
كوچك يا بزرگ كردن بخش :.
نام ارسال کننده :  
ایمیل ارسال کننده:
نام دریافت کننده :
ایمیل دریافت کننده :  
موضوع ایمیل :
كوچك يا بزرگ كردن بخش :.پروژه ها
استاندارد
استاندارد
استاندارد
استاندارد
استاندارد
دستورالعمل
دستورالعمل
دستورالعمل
دستورالعمل
دستورالعمل

 
   




اکوسیستم آبسنگهای مرجانی :

آبسنگهای مرجانی، جزء اکوسیستم های آبهای کم عمق گرمسیری هستند که به طور عمده شامل بستر سخت با صخره های آهکی می باشند. این اکوسیستم ها یکی از زیباترین آثار حیات در سیاره زمین به شمار رفته و برخی از بزرگ ترین ساختارهای طبیعی به وسیله این دسته از موجودات ساخته می شوند. اکوسیستم صخره‌های مرجانی، از لحاظ ارزش‌های طبیعی، اکولوژیکی و اقتصادی و فرهنگی در جهان حائز اهمیت می‌باشد. از جمله مهمترین فواید این اکوسیستم ها می توان به موارد ذیل اشاره نمود:
مراکز اصلی تنوع زیستی دریایی  می باشند. پرورشگاه‌هایی برای هزاران گونه مختلف جانوران هستند.  بیشترین تولید و محصول‌دهی و نقش‌های مهمی در چرخة جهانی مواد دارند. به عنوان موج شکن‌های طبیعی، حافظ نواحی ساحلی در برابر نیروهای فرسایشی عمل می‌کنند. برای جوامع انسانی از لحاظ تأمین غذا  اهمیت ویژه ای دارند. مکان‌هایی مناسب  برای تفریح و غواصی وجذب اکوتوریسم می باشند .
 از نقطه نظر اکولوژیک، اجتماع آبسنگ های مرجانی دارای بیشترین تنوع گونه ای بوده و روابط میان ارگانیسم ها در این محیط جالب توجه می باشد. صخره های مرجانی بعد از جنگلهای مناطق حاره دومین بیوم غنی جهان می باشند. مساحت صخره های مرجانی 17/0 درصد تمام اقلیم های دریایی است که در بخش استوایی زمین وجود دارد. به غیر از گونه ها و جوامع زیستی وابسته به صخره های مرجانی این اکوسیستم ها تعداد بسیار زیادی از آبزیان آبهای آزاد را نیز حمایت می کنند. این آبزیان که تقریبا 65 درصد تمام ماهی های اقیانوسی را در برمی گیرند، برای بخشی از چرخه زندگی خود به صخره های مرجانی وابسته اند

پراکنش آبسنگهای مرجانی:

آبسنگهای مرجانی عموماً بین عرضهای جغرافیایی 25 درجه شمالی و جنوبی یافت می شوند و در حدود عرضهای جغرافیایی بالای 30 درجه شمالی و جنوبی دیگر نمی توان مرجانی مشاهده کرد
مرجانها در تمام نواحی اقیانوسی از قطب تا استوا گسترش دارند، ولی با توجه به نقشه های گسترش، پراکنش انواع مرجانهای سخت یا آبسنگ ساز محدود به مناطق کم عمق گرمسیری و به وسعت میلیونها کیلومتر مربع است، همچنین مشخص گردیده که بیشتر مرجانها در مناطقی با دمای سطحی بین 29-18  درجه سانتیگراد یافت می شوند ولی برخی از گونه ها قادرند برای دوره ای کوتاه، دمای 40 درجه سانتیگراد را نیز تحمل کنند
آبسنگهای مرجانی جهان به دو منطقه اطلس و هند – آرام محدود می شوند که بیشترین تراکم و تنوع مرجان درناحیه هند-آرام در جزایر فیلیپین، مجمع الجزایر اندونزی، گینه جدید و شمال شرق استرالیا می باشد. در سرتاسر این ناحیه تا کنون حدود 80 جنس و 700 گونه گزارش شده است که حاکی از تنوع بسیار زیاد مرجان در این ناحیه است
در اقیانوس اطلس وضع متفاوت بوده و فقط حدود 36 جنس و 62 گونه مشاهده گردیده است. جنسهای غالب در هر دو ناحیه مرجانهای شاخ گوزنی(Acropora) بوده که دارای 200 گونه در اقیانوس آرام و فقط 3 گونه در اقیانوس اطلس است. از دیگر جنسهای مهم می توان Pocillopora و پاونا Pavona و گونیوپورا Goniopora را اشاره کرد که در اقیانوس اطلس یافت نمی شوند. بیشتر جنسهای یاد شده در مناطق مرجانی ایران یافت می شوند.

وضعیت مرجانها در خلیج فارس و دریای عمان:

اقیانوس هند و آرام از وسعیترین قلمروهای دریایی از لحاظ تنوع بوده و توسط آبسنگهای مرجانی توصیف می گردند. قلمرو هند و آرام بعلت وسعت زیاد به چندین زیر قلمرو از جمله استرالیا، زنجیره هاوایی، فیلیپین، دریای سرخ و خلیج فارس تقسیم می گردد. انزوای خلیج فارس یا نیمه بسته بودن آن و حرارت نسبتاً زیاد آبهای این دریا سبب بومی گرایی بسیاری از گونه ها گشته و به همین دلیل تعداد بسیاری از گونه های بی نظیر در این منطقه یافت می شوند
خلیجفارس به علّت قرار گرفتن در عرضهای جغرافیایی نیمهگرمسیری، محدودیتهایی را برای جوامع مرجانی به وجود آورده است به طوریکه دامنه وسیع تغییرات دمای آب، شوری بالا و کدورت نسبتاً زیاد آب در خلیج فارس، موجب کاهش تنوع آبسنگ مرجانی در این منطقه گردیده و این مناطق مرجانی به علّت شرایط خاص محیطی مذکور، همواره تحت استرس میباشند
آبسنگهای مرجانی خلیج فارس در شرایط بسیار سخت اکولوژیکی از لحاظ دما، شوری و کدورت قرار دارند. مرجانها در این منطقه در شرایطی قادر به ادامه حیات هستند که دمای آب در برخی موارد ممکن است به پایین تر از 16 درجه سانتیگراد برسد و در فصل تابستان از 34 درجه هم فراتر رود.

 
بررسی های انجام گرفته توسط کارشناسان سازمان حفاظت محیط زیست و سایر محققان  حاکی از این موضوع می باشد که تقریبا تمامی جزایر ایرانی با آبسنگ های مرجانی محاصره شده است  که آبسنگ های حاشیه ای ساختار اصلی خطوط ساحلی ایران  را تشکیل می دهد. از جمله مهمترین مناطق مرجانی ایران می توان به جزایر خارک، خارکو، فارسی، طاهری، کیش، لاوان، هندورابی، فارور، بنی فارور، شیدور، تنب بزرگ، تنب کوچک، سیری، لارک، ابوموسی، هنگام، قشم، هرمز، خلیج نای بند، خلیج چابهار و ... اشاره کرد
بیشترین گسترش آبسنگ ها در مناطق ایرانی مجاور جزایر خارک و خارکو در مناطق دوردست شمالی و اطراف جزایر جنوبی از لاوان تا جزایر هرمز قرار دارد.
بررسی های انجام گرفته تا سال 1386 توسط کارشناسان دفتر زیست بوم های دریایی سازمان حفاظت محیط زیست بر روی جزیره هندورابی حاکی از این موضوع می باشد که این جزیره دارای 20 گونه مرجانی با درصد پوشش 21درصد مرجان زنده می باشد که بیشترین پوشش مرجانی در قسمت شرق ،جنوب شرق، غرب و شمال غرب این جزیره مشاهده می شود
 

وضعیت پوشش آبسنگهای مرجانی در هندورابی
 

بررسی های انجام گرفته تا سال 1386 بر روی خلیج نای بند نیز حاکی از این موضوع می باشد که این جزیره با 14 گونه مرجانی کم تنوع ترین منطقه مرجانی ایران لوده که دارای  درصد پوشش 57 درصدی مرجان زنده در جنوب خلیج و 42 درصدی مرجان زنده در شمال خلیج  نای بند در نزدیکی منطقه عسلویه می باشد که بیشترین پوشش مرجانی در قسمت شمال و جنوب خلیج نای بند و همچنین منطقه ای در غرب خلیج در دهانه ورودی مشاهده می شود. بررسی ها حاکی از این مسئله می باشد که مرجانهای منطقه مذکور (علی الخصوص منطقه شمالی خلیج) با افزایش فعالیتهای انسانی و گسترش ساخت و سازهای ساحلی در وضعیت نامناسبی قرار داشته و در معرض نابودی قرار دارند.

بررسی های انجام گرفته تا سال 1386 بر روی جزیره خارکو حاکی از این موضوع می باشد که این جزیره دارای 21 گونه مرجانی با درصد پوشش 63درصد مرجان زنده در عمق 3-6 متر و درصد پوشش 47 درصد مرجان زنده در اعماق 6-12 متر می باشد که در واقع این جزیره کوچک با پوشش کامل مرجانی در اطراف خود جزو بهترین و جالب ترین مناطق مرجانی ایران محسوب می شود.

 

وضعیت پوشش آبسنگهای مرجانی در جزیره خارکو
 

بررسی های انجام گرفته تا سال 1386 بر روی جزیره خارک نیز  حاکی از این موضوع می باشد که این جزیره همانند جزیره خارکو دارای 21 گونه مرجانی با درصد پوشش 46 درصد مرجان زنده در عمق 3-6 متر و درصد پوشش 67 درصد مرجان زنده در اعماق 6-12 متر می باشد .
 
بررسی های انجام گرفته تا سال 1386 بر روی جزیره کیش حاکی از این موضوع می باشد که این جزیره دارای 28 گونه مرجانی با درصد پوشش 74 درصد مرجان زنده می باشد که بیشترین پوشش مرجانی در قسمت شرق و شمال این جزیره مشاهده می شود.
 
بررسی های انجام گرفته تا سال 1386 توسط کارشناسان دفتر زیست بوم های دریایی سازمان حفاظت محیط زیست بر روی جزیره فارور و بنی فارور  حاکی از این موضوع می باشد که این جزیره دارای 29 گونه مرجانی با درصد پوشش مرجانی 69 درصدی مرجان زنده در فارور و 30درصدی مرجان زنده در بنی فارور حاکی از این می باشد که این جزایر جزو مهمترین و متنوع ترین مناطق مرجانی ایران محسوب می شوند.

عوامل تخریب مرجان ها:
جدا از شرایط سخت اکولوژیکی خلیج فارس، به عواملی چون وجود نفت و تجارت آن و همزمان با آن توسعه صنایع مرتبط با نفت و همچنین رشد روز افزون فعالیتهای انسانی در این منطقه و متعاقب آن بوجود آمدن آلودگیهای فراوان از عللی است که جوامع مرجانی این منطقه را در معرض خطر قرار   می دهد. به لحاظ اهمیت جوامع انسانی محلی و تأثیر فزاینده عوامل طبیعی و انسانی بر مرجانها و همچنین گرم شدن آب و هوای زمین، هم اکنون 58% آبسنگهای مرجانی دنیا در معرض خطر قرار دارند
صید بی رویه، کشاورزی و از میان رفتن جنگل ها و شهر نشینی باعث بار زیاد رسوبات و سایر آلاینده ها در آبهای ساحلی شده که یوتروفیکاسیون وسیع و فرسایش زیستگاههای بارور را به دنبال دارد. با تخریب آبسنگ های مرجانی، شالوده بسیاری از جوامع ساحلی تحت الشعاع قرار گرفته و صنعت گردشگری در کشورهای در حال توسعه استوایی را به نابودی خواهد کشاند

1
كوچك يا بزرگ كردن بخش :.
اخبار مرتبط